Copyright & copy; 2019 ਪੰਜਾਬ ਟਾਈਮਜ਼, All Right Reserved
ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਉੱਠਣੋ ਨਾ ਰੋਕ ਸਕੀਏ, ਮਘਦੇ ਸ਼ਰਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਯੁੱਗ ਬਦਲਣਾ ਏ ਯਾਰੋ, ਸਮਝੋ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਕੰਧਾਂ ਨਾ ਬੋਲ ਸਕੀਆਂ, ਜਦ ਰੂਪ ਚੀਕਦਾ ਸੀ,
ਫੂਕਾਂ ਗਿਰਾ ਕੇ ਬਿਜਲੀ, ਐਸੇ ਚੁਬਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਜਾਤਾਂ ਅਤੇ ਜਮਾਤਾਂ, ਬਣੀਆਂ ਜੁ ਇਸ਼ਕ ਵੈਰੀ,
ਪੂਰੇ ਕਰਾਂ ਅਧੂਰੇ, ਚਾਵਾਂ ਕੁਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਬਹੁਤੀ ਨਾ ਦੇਰ ਝੂਟੇ, ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਿਲਣੇ,
ਮਿਲਦੀ ਅਜੇ ਏ ਰੋਟੀ, ਕਿਰਤੀ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਤਕਨੀਕ ਨੇ ਮਿਟਾਈਆਂ, ਸਾਂਝਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਭ,
ਹਲ਼ ਤੇ ਪੰਜਾਲੀਆਂ ਨੂੰ, ਕੁੱਪਾਂ ਗੁਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਕਾਲਜ-ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਚਲਾਵੋ,
ਜਿੰਦੇ ਲਗਾ ਦੋ ਭਾਵੇਂ, ਰੱਬ ਦੇ ਦਵਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਸੁੱਚੀ ਕਿਰਤ ਬਣਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਮੇਸ਼ ਪੂਜਾ,
ਸੀਸ ਆਪਣਾ ਝੁਕਾਵਾਂ, ਐਸੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਆਖੋ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਕਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਤੇਗਾਂ,
ਹੁਣ ਸ਼ਬਦ ਬਾਣ ਛੱਡੋ, ਬੋਲੋ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਪਲਕਾਂ ਵਿਛਾਈ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਕਰਦੀ ਜੁ ਕਦਮ-ਬੋਸੀ,
ਝੱਖੜ ਦੇ ਭੰਨਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੀੜਾਂ-ਸਵਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਤਖ਼ਤਾ-ਏ-ਜ਼ੁਲਮ ਡੋਲੇ, ਸੁਣ ਕੇ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰੀ,
‘ਰੂਪਾਲ’ ਇਹ ਉਡੀਕੇ, ਸਾਂਝੇ ਹੁੰਗਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।
ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੁਪਾਲ, ਸੰਪਰਕ: 98147-15796